Re: Podboje otomanskie na Balkanach

W tym momencie europejskie panstwa chrzescijanskie zdecydowaly sie na reakcje. W odpowiedzi na wezwanie papieza Bonifacego IX (1389 – 1404), krol Wegier Zygmunt (1387 – 1437) poprowadzil krucjate w ktorej wzieli udzial rycerze z Francji, Niemiec I Anglii. Armia ta zostala pobita przez sultana Bayezida w bitwie pod Nikopolis (niedaleko miasta Preveza, pln – zach. Grecja) w 1386 r. Z kolei wojska Bayezida zostaly pokonane przez armie Tamerlana w bitwie pod Ankara (1402). Rozpad imperium Tamerlana po jego smierci, oraz wojna domowa w w panstwie otomanskim (1403 – 13), spowodowaly ze dopiero nastepni sultanowie Mehmed I I Murad II (1421 – 51) byli w stanie rozwazac nastepne europejskie zdobycze. Nastepna wyprawa panstw chrzescijanskich przeciwko otomanom, pod wodza krola Wladyslawa Warnenczyka (z udzialem wojsk polskich, wegierskich, siedmiogrodzkich, woloskich I serbskich) zostala pokonana w bitwie pod Warna (1444), w bitwie tej zginal krol Wladyslaw.

Kampania ta oznaczala ostatni zjednoczony chrzescijanski wysilek w powstrzymaniu otomanskiego naporu na Balkany.